Aleksander Winnicki - Radziewicz

Urodził się w 17.09.1911 r w Rolowie koło Drohobycza, zm. 31.12.2002 r.(spoczywa na cm. w Błoniu k.Warszawy). Związany ze Lwowem.Tam uczęszczał do gimnazjum, brał lekcje rysunku i malarstwa u ukraińskiego malarza z kregu Tetmajera - Nowokilskiego.
Studiował w krakowskiej ASP w pracowniach Wojciecha Weissa, Józefa Mehoffera i Xawerego Dunikowskiego. Dyplom uzyskał w 1934 r. Razem z Jonaszem Sternem, Saszą Blonderem, Henrykiem Wicińskim i Leopoldem Lewickim był współzałożycielem i członkiem Grupy Krakowskiej w latach 1930-35.
W latach 30-tych wyznawał radykalne poglądy lewicowe - stał się komunistą. Odrzucił komunizm będąc świadkiem masowych mordów i prześladowań NKWD w okupowanym przez sowiety Lwowie. W wymiarze artystycznym uwolnił się od awangardy pod wpływem Artura Nacht-Samborskiego. Stał się wg. określenia Czapskiego "czystym malarzem". Jego twórczość obejmuje malarstwo sztalugowe i grafikę warsztatową. Maluje sceny rodzajowe, pejzaże, martwe natury i portrety.
Jego pierwsza wystawa miała miejsce w Rzymie w 1956 r, gdzie wraz z Henrykiem Stażewskim mieli wspólną ekspozycję. Wystawia niezwykle rzadko. W ciągu nieomal półwiecza wziął udział, czy też miał zaledwie 10 wystaw. Jego obrazy nawiązują zarówno do malarstwa freskowego i witraży, jak i do ekspresjonizmu Ecole de Paris